Ana içeriğe atla

Enternasyonel Yarış Festivali 1. Gün

6 Eylül 2008, Cumartesi. Sanırım son yıllarda en çok zevk aldığım bir yarış gününe denk geldim. Yarın tekrar gideceğim yarışlara, her ne kadar bugün halk Ermenistan - Türkiye maçı sebebiyle ilgi gösteremese de.

Öncelikle muhteşem bir yarış günü. France Galop İstanbul Koşusu, G3 koşusu, Anadolu Koşusu, IFAHR Koşusu, Fashion TV Bayan Amatör Biniciler Koşusu.

5 tane güzel koşu, bir yarışsever başka ne isteyebilir ki ?

Masaya ilk oturduğumuzda aslında hiç kimse doğru düzgün yarışları izlemiyordu, hepimiz Ermenistan - Türkiye maçına odaklanmış pür dikkat televizyonlara bakıyorduk.

Derken 20.45'de France Galop Koşusu başladı. Kraliçe Ribella'dan son bir parlayış bekledi gerçi çoğu insan, ama Halis Karataş gene yapacağını yaptı ve en iyisi olduğunu göstererek Berraksu ile koşuyu kazandı.

Hanımı, merhum Özdemir Atman'ın kızı Begüm Atman Karataş da benimle aynı masada tam karşımda oturuyordu (daha doğrusu Begüm abla, 10 yaşımdan beri tanıyorum); gözlerinin içinde mutluluğu görüyordunuz. Lakin O'nun Halis ile olan aşkı, sanırım Türkiye'de yaşanmış en güzel aşk hikayelerinden biridir.

Kocasıyla gurur duyduktan sonra Halis kupayı kaldırdı, ve keşke diye geçirdim içimden. Diğer enternasyonel yarışında da koşsaydı. Ancak koşmayı planladığı atı sakatlanmış ve koşmuyordu.

Bu yarış aslında kıran kırana geçti. Her ne kadar 5 at yarıştan çıkmış olsa da, 1400 metre çimde en üst tempoyu hissettik. Halis geriye düştüğü ve önü kapalı olduğu yarışta son 300 de muhteşem gücüyle yarışı kazandı. Kendisinden çok şey beklenen Chanel'in sahiplerinin atı Kayaba'da 5. oldu.

Peşi sıra Halis durmadı. G3 yarışında Halis Led Zeppelin ile kimseyi yanıltmadı ve rahat bir şekilde yarışı kazandı.

Bu yarış ardından Fashion TV Bayan Amatör Biniciler Koşusu vardı. Tüm yarışçı bayanlar, Türk ve yabancı olanlar; aslında ya engelli yarışlarda ya da konkur atlarına binen binicilerdi.

Yarışın başında Osmanbey kendini tutamadı ve kum pistte 4000 metre kadar jokeyi Emily Jane Jones ile koştu. Sonra yoruldu ve durdu doğal olarak ancak izlemesi zevkliydi. Emily üzüldü doğal olarak ama milletin alkışlarıyla kendine biraz da moral buldu.

Yarışı bakmaya kıyamayacağınız güzellikte İsveçli Mette Kjelsli önde götürdü, son anlarda atağa kalkan yine benimle aynı masada oturan Osman Aksoy daha doğrusu Osman ağabeyimin atı kazandı ve çok sevindim :) Aslında güzel ve önemli bir yarış, yaklaşık 40 milyar ödülü var. Ama ne yazık ki diğer at sahipleri bu yarışı farkedemediler.

Yarış sonrası ne olsa beğenirsiniz ? Osman ağabeyin jokeyi Clare Judith Macmahon giyinip yanımıza geldi. Yanımıza gelmeyi bırakın yanıma oturdu.

Hemen yarışlardan bahsettik, o alışkın olmadığını ve yarışı kazandığına inanamadığını söyledi. Bu sırada cep telefonuyla mesajlaşmaya başladı. Erkek arkadaşına "Yarışı kazandım" mesajını attı, erkek arkadaşı da buna inanmadı, o da "Gerçekten kazandım" diye yazarken; ben de "Sorun etme nasılsa kupan ve gümüş kamçı hediye ettiler; ispatlayabilirsin" dedim. (İngilizce söyledim tabi, hatun İrlandalı) Tercümanlık vesaire arasında yarın görüşmek üzere diye gece daha ilerlemeden O'nu gönderdik. Çok içten, canayakın, çok tatlı bir kızdı.

Ve sıra geldi büyük yarışa. Dubai Şeyhi Maktum'un 2000 metre kumu 2.00'da koşabilen atı Familiar Territory koşacaktı. (Bizim en iyi derecelerimiz 2.06 civarında)

Ama ne olduysa yarış bir curcuna ile başladı, ve teorim tuttu. Hiç bir yabancı at; Türk pistlerinde yarış kazanamaz. Asla kazanamaz. Olmayacakta bu. Yarın Dettori tanrılığını göstermezse O da yapamayacak. Her atın birbirine faul yaptığı, atlara bakımın rezalet seviyede olduğu, pistin saçma seviyede olduğu bir yarışta doğru düzgün bir at değil; arıza , "bana ne lan" diyebilecek karakterde atlar yarış kazanır.

Familiar Territory önde götürdüğü yarışı (faullere rağmen) yavaşlayarak bitirdi. Rezil bir derece vardı, yanılmıyorsam 2.09. Sanırım bu atın da en kötü derecesi oldu. Yarışın sonlarında Fairson ve Harputlu Gaggoş kapışarak girdiler. Harputlu Gaggoş kazandı ama protesto vardı Fairson tarafından. Fairson haklıydı, Harputlu Gaggoş çok fena bir şekilde 3 kez üst üste atın üzerine çıkmıştı. Sonuç ? Protesto reddedildi.

Aklıma Bagatur'un gözüne kamçı yediği yarış geldi. Şunu da anladım.

Türkiye'de büyük bir mucize olmazsa hiç bir yabancı at yarış kazanamaz.

Lakin adalet mekanizmamız yokolmuş durumda. Tüm jokeyler birbirilerine akıl almaz, insanlık ve hayvan haklarına aykırı faul yapıyor. Hepsi de kayıtsız kalıyor. Ceza yok, jokeye de ceza yok, hiç bir şey yok. Bu halde nasıl kazanabilir yabancı atlar ? Adamların aklı bizim kadar kötülüklere çalışmıyor ki.

Arapların koştuğu IFAHR Enternasyonel Koşusu'nu da büyük bir süpriz yaparak Buzdoğan kazandı. Neredeyse İngiliz atına benzeyen Belamer ve İzbatur 2. ve 3. oldu. Begüm abla üzüldü doğal olarak.

Halis gün boyunca tabeladan çıkmayarak kalitesini gösterdi. Balonla gezinen bir hatun vardı gökyüzünde, o da güzel anlar yaşattı.

Kanımca muhteşem bir Enternasyonel yarış günüydü. Yarış kalitemizi ve kanunlarımızı da arttırabilirsek emin olun DÜnya'nın en güzel yarış sahnelerinden biri olur Türkiye ve Veliefendi Hipodromu.

Yarın görüşmek üzere :)

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hazreti Melih Gökçek

Hayatım boyunca kendime bir idol, bir kahraman, bir muhteşem insan aradım durdum ama başarılı olamadım. Batman uçmuyordu. Süpermen ve Örümcek Adam zengin değildi. Wolverine'in bile salakça bir sakalı vardı. Ama muhteşem adamı, hatta kusursuz adamı beni çocukluğuma, hatta anaokulu günlerime gönderen ulu önderim Melih Gökçek'de buldum. Anaokulu günlerimden bu yana ilk defa olgun bir insan kendisine "Beyefendi şunları bunları yaptınız" diyen Dalai Lama kılıklı adama karşı kulaklarını baş parmaklarıyla kapatıp "Tadadada dada!" diyip dilini çıkartabildi. Ertesi gün çekinmedi üzerinde o adamın ve başka kurumların isimlerini yazan balonları basın önünde bir bir iğneyle patlattı. Bu benim düşünü kurduğum ama yapamadığım, hayalleri hala ölünce gideceğim cennetin bir köşesini süsleyen fantezilerdi. Ama bu muhteşem adam bunları yaptı. Melih Gökçek yarın "Mislam" diye bir din kursun o "Mislam" denilen dinin ilk kulu olurum. Melih Gökçek bana "Bi...

Cep Telefonum

Dün akşam cep telefonumu şirkette unuttum, ve o küçük metal parçasının aslında hayatımda ne kadar büyük bir anlam taşıdığını anlayarak anlamsız biri olduğumun farkına vardım. Halbuki o cep telefonu sabahları öten horozumdu benim. 500lük sms pakedine abone olup aklıma gelene "Napıosun?" diye rahatsız etmemdeki işkence aracımdı. Sarhoşken eski kız arkadaşlarımı arama yolum, rezil-i rüsvalığın en üst noktasını yaşamamdaki en kolay yoldu cep telefonum. Sadece cebimden ve telefondan daha üstün bir şeydi cep telefonum. Tuvalette sıçarken oynadığım oyunlardı o cep telefonu. Habire bozulan ve hiç bir zaman yenisini almadan nasıl tamir edeceğimi bilemediğim oyuncağımdı. Dap-pab-ba ba-ri-bi-bay-bey diyerek Holly Dolly'nin Dolly Song'uyla insanların beni aramasıydı ve rezil olmamdı ciddi ortamlarda. Sessiz bir gece sonunda alarmım olmadan sabahleyin nasıl kalkacağımı kara kara düşünürken, uyuyamadan sabahı getirdim artık yavaş yavaş halisünasyonlar görmeye başlayarak. Sabah koş...

Bu yıl niye dert ettiğimi asla anlamadığım 10 şey

1) Var mısın yok musun yarışmasındaki yarışmacıların kazandığı para. 2) Almanya'daki geberip gebermeyeceği belli olmayan yavru kutup ayısı. 3) Amy Winehouse'a ne olacağı. 4) Yaradanın eşekler için de bir cennet yaratıp yaratmadığı. 5) Bülent Ersoy'un evlilikleri. 6) Melih Gökçek. 7) How I Met Your Mother'da Barney'nin Robin'e aşkı. 8) Madagascar çizgi filminin reklamı diye dağıtılan poker kağıtlarının çocukların büyüyünce kumarbaz olmasına etkisi. 9) Kadınların osurup osurmadığı. 10) Gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar.